Юлдуз Турдиева - Шаб омад

انتظارت هستم، مستمارت هستم، انتظارت هستم
از تو خمارت هستم، دل بر دلستان دل به

قرارت هستم، دلبر دل به قرارت هستم
تو اگر بیایی، همه گل می‌شود، شبی آمد تو شبی دل

می‌شود تو اگر بیایی، همه گل می‌شود، شبی
آمد تو شبی دل، می‌شود شب آمد، شب آمد ماهی

نوم برآمد، شب آمد، شب آمد ماهی
نوم برآمد، گفته بود: «می‌روم یار، چرا نیامد؟»

گفته بود: «میرم یار، چرا نیامد؟»

در این خدمت شب‌ها بیا، با تو نشینم
عزیزم، مهرا، من از روی تو بینم: کجا رفتی؟

کجا هستی؟ چه می‌شد که بیایی؟
کجا رفتی؟ کجا هستی؟ چه می‌شد که بیایی؟

دوباره عاشقانه، تو با سیربای دوباره عاشقانه، تو سیری ربای
شب آمد، شب آمد ماهی، نوم برآمد، شب آمد، شب آمد ماهی

نوم برآمد، گفته بود: «می‌روم یار، چرا نیامد؟»
گفته بود: «میرم یار، چرا نیامد؟»

شب آمد شبا، ماهی نوم برآمد
شب آمد شبا، ماهی نوم برامد

کوهت بود: «میرم یار، چرا نیامد؟»
کوهت بود: «می‌روم یار، چرا نیامد؟»